rocznica

Kielczanie przygotowania do zrywu wolnościowego prowadzili od czerwca 1862 r. Do miasta 18 stycznia 1863 r. przybył naczelnik wojenny województwa sandomierskiego Marian Langiewicz, który z ramienia Komitetu Centralnego Narodowego opracowywał plany ataku. Rosjanie widząc poruszenie na prowincji wyprowadzili wojsko z koszar. W efekcie wieczorem 22 stycznia 1863 r. na Rynku stanęły działa otoczone przez stojących w […]

12 stycznia 1945 r. o godz. 03:00 w nocy Armia Czerwona zaatakowała pozycje niemieckie w rejonie Stopnicy, a 13 stycznia, po przełamaniu niemieckiej obrony, oddziały radzieckie sforsowały Czarną Nidę i przez Bilczę skierowały się w stronę Kielc. Niemiecki kontratak, w którym wzięło udział ok. 1400 czołgów i dział samobieżnych, doprowadził do bitwy pancernej, porównywalnej zaciętością działań

Powstanie Wielkopolskie było zrywem polskich mieszkańców zaboru pruskiego przeciwko państwu niemieckiemu. Trwało od 27 grudnia 1918 r. do 16 lutego 1919 r. Jego skutkiem było włączenie większość ziem Prowincji Poznańskiej do Rzeczypospolitej Polskiej i utworzenie z niej województwa poznańskiego. Powstanie rozpoczęło się 27 grudnia 1918 r. w godzinach popołudniowych w Poznaniu, kiedy Niemcy, wzburzeni polskimi

Czterdzieści trzy lata temu, pamiętnej nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. wprowadzono w Polsce stan wojenny, którego celem była likwidacja struktur opozycji demokratycznej w PRL-u i obrona reżimu komunistycznego. Władzę przejęła Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego pod przywództwem gen. Wojciecha Jaruzelskiego, a na ulice polskich miast wyszło około 70 tys. żołnierzy, 30 tys. milicjantów

Wieczorem 29 listopada 1830 r. w Warszawie spiskowcy pod wodzą podporucznika Piotra Wysockiego zaatakowali Belweder rozpoczynając Powstanie Listopadowe przeciwko rosyjskiemu zaborcy. Powstanie wybuchło na fali europejskich ruchów rewolucyjnych i niepodległościowych, które w 1830 r. zaowocowały m.in. wybuchem rewolucji lipcowej we Francji i ogłoszeniem niepodległości Belgii. Jednak główną przyczyną było nieprzestrzeganie przez cara Mikołaja I konstytucji

Obchodząc Święto 11 listopada warto mieć świadomość, że odzyskanie przez Polskę niepodległości nie jest tak naprawdę jednym określonym momentem, ale był to cały złożony proces. W 1918 r. poszczególne części kraju, widząc klęskę państw centralnych i rozpad monarchii austro-węgierskiej, zaczęły wyzwalać się spod władzy zaborców. Na przykład w Krakowie 28 października 1918 r. rozpoczęła działalność

17 września 1939 r. bez wcześniejszego wypowiedzenia wojny Armia Czerwona wkroczyła w granice Rzeczypospolitej. Realizowała w ten sposób ustalenia zawarte w tajnym protokole paktu Ribbentrop-Mołotow, który 23 sierpnia 1939 r. podpisali w Moskwie minister spraw zagranicznych III Rzeszy Joachim von Ribbentrop oraz ludowy komisarz spraw zagranicznych ZSRR Wiaczesław Mołotow. Po zaatakowaniu Polski przez wojska niemieckie 1 września 1939

1 września 1939 roku Niemcy zaatakowały Polskę. Rankiem tego dnia niemieckie samoloty zbombardowały okolice koszar na Bukówce, ujęcie wody w Białogonie i lotnisko w Masłowie. 3 września do miasta dotarła pierwsza fala uchodźców cywilnych i żołnierzy z wycofujących się oddziałów wojskowych. W tym dniu do Kielc przybył też płk. Kazimierz Glabisz, który objął dowództwo nad

Zagłada kieleckiego getta 20-24 sierpnia 1942 r.  Kieleckie getto powstało w wyniku zarządzenia Stadthauptmanna Hansa Drechsela z 31 marca 1941 r. Rozciągało się ono na północ od ulic Bodzentyńskiej i Piotrowskiej po ul. Pocieszka i obejmowało dzisiejsze ulice m.in. Jasną, Stolarską, Kozią, Orlą, Starowarszawskie Przedmieście i Nowy Świat. W połowie 1941 roku mieszkało w nim już około

104. rocznica Bitwy Warszawskiej Bitwa Warszawska, tradycyjnie nazywana też Cudem nad Wisłą, rozegrała się na wschodnich i północnych przedpolach stolicy Polski w dniach 12–25 sierpnia 1920 r. Była starciem decydującym o wyniku wojny polsko-bolszewickiej. Plan obrony przewidywał  zatrzymanie trzykrotnie silniejszych wojsk wroga pod Warszawą do czasu kontruderzenia oddziałów skoncentrowanych pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. 15 sierpnia