Czy Stanisław Staszic był reformatorem nie tylko państwa i gospodarki, lecz także… języka? Jak myślał o polszczyźnie, ortografii i tworzeniu nowych słów? I dlaczego jego pomysł na zmianę pisowni słowa „ojciec” stał się przedmiotem żartów?

Na te i inne pytania odpowie prof. dr hab. Marzena Marczewska podczas kolejnego spotkania w ramach „Świętokrzyskich Wykładów Staszicowskich”.

Tytuł wykładu nawiązuje do słynnego wierszyka będącego reakcją na ortograficzne eksperymenty Staszica. Uczony proponował m.in. uporządkowanie zasad zapisu i ograniczenie dwojakiego sposobu zapisywania niektórych głosek. Jego zainteresowanie polszczyzną nie ograniczało się jednak do kwestii ortograficznych. Jego stosunek do języka był znacznie bardziej złożony, niż sugerowałaby anegdota o „o-i-cu”.

Staszic cenił język polski jako ważny element narodowej tożsamości, a zarazem dostrzegał potrzebę jego rozwoju i dostosowania do nowych wyzwań. W swoich pracach tłumaczeniowych i naukowych tworzył i upowszechniał specjalistyczną terminologię, sięgając zarówno do dawnych zasobów polszczyzny, jak i do innych języków słowiańskich. Jego refleksja nad językiem była częścią szerszego projektu modernizacji życia społecznego, nauki i kultury.

Serdecznie zapraszamy!

Wykład dofinansowano ze środków Funduszu Wsparcia Twórców Stowarzyszenia KOPIPOL.